Çocuk bankta tam yanıma oturdu;

''O şey neden çıtırtayarak ses çıkartıyor?'' dedi.

Bir nefes daha çektim;

''Tütün yandığı için.'' dedim.

''Yanan birşey ses mi çıkartır?'' dedi.

''Herşey.'' dedim.

Kafasını birşeyi takip edermiş gibi göğsüme doğru getidi;

''Haklısın galiba.'' dedi.

Sonra elini kendi göğsüne koydu ve sessizce bekledi. Kafasını kaldırıp gülümseyerek;

''Ben yanmıyorum.'' dedi ve kayboldu.

''Biliyorum.'' dedim.

İzmariti fırlattım... Sessizce bekledim ve... Çıtırtıyı dinledim.